naninibasib na naman ang mga mapapalad
na kumikita ng ginto sa samutsaring saplad
inilista lang sa tubig ang kasalanang lantad
sa pagpapakatao'y karaniwan silang hubad
dugtong-dugtong ang libog ng nagbabating hunyango
habang nasa diwa animo'y di niya makuro
sa punong walang dahon, mga ibon ay dumapo
tinutungkab ang sangang tila nagbabagang ginto
sa may di kalayuan may nagbabadyang sakuna
sadyang nakasusulasok na ang usok sa planta
kaya nilalayuan iyon ng agila't maya
iyon na yata ang tanda ng nagbabagong klima
o, turan mo, sinta, kung saan tayo daratal
habang nilalakbay natin ang maraming arabal
naririyan kang animo'y diyosa sa pedestal
sasambahin kitang tila ako'y makatang hangal
- gregbituinjr.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento (Atom)
Pamasahe ng ubanin
PAMASAHE NG UBANIN kapag nagbayad ako ng bente imbes ang sukli ko ay siyete susuklian ako ng nuwebe dapat pamasahe ko ay trese akala se...
-
Soneto 3 sa World Poetry Day 2020 (sa anyo ng 2-3-4-3-2) W orld Poetry Day, na isang araw ng panulaan O araw ng makata't ng tula... -
OKTUBRE NA, WALA PA RING NAKUKULONG NA CORRUPT wala pa ring nakukulong, Oktubre na aba'y paikot-ikot lang ang istorya may ghost flood co... -
MABABAW MAN ANG KALIGAYAHAN KO mababaw lang daw ang kaligayahan ko kaya natatawa sa mumunting bagay dahil diyan, napaisip tuloy ako: ano ang...
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento